İÇİMİZDEKİ BİZ

 

 
İçimizde bir çocuk barınmakta ve gizlendiği yerden usulca ortaya çıkıp bazen bizi şaşırtmakta. Farkında değiliz çoğu zaman ; oysa o, biziz. Bizle büyüyen; ama biz büyüsek de büyümeyen bir çocuk. Onun gözleriyle bakalım dünyaya ve o gizemli bakışlardaki masumiyetle yakalayalım hayatı yeniden. O zaman hayat daha çocuksu ve daha masum görünecektir, güzellikleriyle yansıyacaktır gözlerimize.     
Aynamız neyi yansıtıyorsa onu görürüz aslında, aynamızın gördüklerini yansıtığını unutup. Baktığımızdır gördüklerimiz. O çocuk gözlerle bakalım hayata. Onun gülüşlerini de çevirmeyelim ıstıraba. Kanatmayalım onun gönlünü de. Onu anlatmaktan önce anlamaya çalışıp ona gidelim. Onu sevdamızla okşayıp ona yıllar süren bir ahbaplık hediye edelim, ona giderken. Misafirliğe değil kalıcılığa dönüşsün bu gidiş ve giderken tüm engeller çekilsin aramızdan. Onun sarayı olduğunu bilelim bedenimizin ve onun hükmünü sürdürelim yine dostça. Ona doğru salıverelim rüzgârlarımızı, dizelerimizi ve ona aksın tüm nağmeler, ona dokunsun güneşin temaşaları. O, sığınsın bize, korkarsa bu rüzgârlardan. Oysa korkup sığınan biziz ona her zaman. Başımız sıkışınca tüm yükü ona yükleyen, ama başarı sağlarken de kendi fikrimizmiş gibi içimizdekini hiç aklımıza getirmeyen yine biz değil miyiz?  O bizden cesur, o bizden yaman aslında. İçimizdeki biz bizden daha dürüsttür. O, utangaçlığını gizlemez, güçsüzlüğünü saklamaz ve gözyaşlarını yok saymaz. Örtmez üzerini duygularının ve unutmaz ne geçmişini ne kendini.
         Silinmemiştir onda hatıralar, sevilmeyen kişiler. O yüzleşmeye hazırdır geçmişinin her anıyla. Süzmeden getirir tüm anılarını bu güne ve yüreği ateşle dağlansa da hayallerinden vazgeçmez, azaltmaz arzularını. Fark edilmese de anılmasa da o silmez dostlarını, yaşadıklarını. Yaşananları kazır yüreğine ve sahteyi değil 
daima gerçeği ister.
       
          Kış da olsa karanlık da olsa gerçeği görür ve yaşar. Onla tanışıp onla bakmaktır dünyaya gerçeklik. Dünyayı ve kendini keşfetmek, gerçeklerden korkmadan, onla dost olup bütünleşmektir.
          İçimizde biri var. O bizden biri… Biz ona aidiz, o bize değil. Yüzleşmekten korksak da, kabullenemesek de bizi yöneten o aslında. Tanıyalım onu ve gerçek benliğimizi, onla tanıyalım âlemi, onla bakalım dünyaya. Onun bakışları bizim, gözlerimiz onun bakışlarıyla dolu, evren onun bakışlarıyla yüklü. Gördüklerimiz bizim gördüklerimiz değil aslında, onun gördükleridir. Bırakın bildiklerimiz olsun onun bildikleri ve yaptıklarımız olsun onun yaptıkları. Bizle var olan ve bizi yöneten, var eden içimizdeki bizi bilip onunla yaşamımızı huzurlu, mutlu kılalım.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !